Welkom op de Canarische eilanden  De website die laat zien waar anderen nog niet eens over beginnen.

Fuerteventura

Het op een na grootste eiland wat de oppervlakte betreft, maar wel het minst bevolkte is Fuerteventura. Het inwoners aantal van ongeveer 41.000 wordt in aantal overtroffen door geiten (die ook het symbool van het eiland zijn) welke hun eten scharrelend proberen bij elkaar te zoeken. Het eiland verscheen voor het eerst op de landkaarten omstreeks het jaar 1340 onder de naam Forte Ventura. Voor de 18e eeuw droeg Fuerteventura de naam: "Graanschuur van de Canarische eilanden", maar door vulkaan uitbarstingen en aanhoudende droogte in de 18e en 19e eeuw is deze landbouw ingestort. Nu verzorgt het toerisme zoals op de meeste andere eilanden voor de inkomsten. Het klimaat op Fuerteventura is minder gunstig dan op de andere eilanden van deze archipel, en de oorzaak hiervan is de zogenaamde Gota Fria (koele wind), de gemiddelde jaar temperatuur ligt rond de 19 graden Celsius. De meeste toeristen komen dan ook naar Fuerteventura vanwege de eindeloos lange stranden, en de goede omstandigheden om te surfen.

Rondleiding over het eiland  

De rondleiding over Fuerteventura beginnen we in Puerto del Rosario (vertaald: rozenkranshaven), wat als de hoofdstad van Fuerteventura bekend staat. De stad is omstreeks het jaar 1800 gesticht als haven voor export van graan en soda. Voor het jaar 1957 droeg de stad de naam Puerto de Cabras (vertaald: geiten-haven) en dit alleen door de nabij gelegen drenkplaats. Tegenwoordig is de haven voornamelijk voor goederen en passagiers, en de veerboten van en naar Gran Canaria en Lanzarote. Het andere wat erg opvalt aan Puerto del Rosario is de enorme kazerne van het Spaanse vreemdelingenlegioen. Als we in deze stad zijn is een bezoek aan de Nuestra Senora del Rosario-kerk en aan het ertegenover gelegen Casa Museo de Unamuno (voor liefhebbers van Spaanse literatuur) wel aan te bevelen. Zo'n 12 kilometer noordelijker ligt het dorpje Cassilas del Angel, met mooie huisjes en de Santa Ana-kerk die een gevel heeft van zwart vulkanisch natuursteen.

Verder noordelijk komen we in Parque Natural de las Dunas. Het 27 vierkante kilometer grote park bestaat uit een strook duinen langs de weg van Puerto del Rosario naar Corralejo. Het park geeft ons het idee dat we in de Sahara zijn. Het enige teken van leven wat hier te herkennen is zijn de stenen muren die als windbrekers dienen. Aan het einde van dit park komen we in de bekende plaats Corralejo. Deze oude vissersplaats heeft een haven vanuit waar dagelijks veerdiensten naar Lanzarote en het eilandje Los Lobos vertrekken en aankomen. De charme haalt het dorp uit de visrestaurantjes en de vissersboten in de haven. Corralejo is in zeer korte tijd uitgegroeid tot een van de belangrijkste vakantieoorden van Fuerteventura. Mooie uitzichten richting Lanzarote en Los Lobos zijn hier te bewonderen, en de goede condities voor surfen en windsurfen die hier te vinden zijn moeten natuurlijk niet vergeten worden.

Vanuit Corralejo gaan we verder naar het zuiden waar we in een van de mooiste dorpjes van het eiland aankomen namelijk La Oliva. In de 18e eeuw was dit dorp het militaire hoofdkwartier van Fuerteventura. We vinden hier dan ook Casa de los Coroneles (huis van de kolonels). Men zegt dat het huis voor elke dag van het jaar een venster heeft, maar dit klopt dus niet. Een bezoekje waard is ook het Centro de Arte Canario waar we werk van plaatselijke kunstenaars kunnen vinden, en een tentoonstelling over graanproductie kunnen we nog bezichtigen in Museo del Grano. Vanuit La Oliva gaan we westelijk richting El Cotillo, een oud vissersdorpje, wat waarschijnlijk in de Guanchen-tijd een de vestigingsplaats was van de stamhoofden van Maxorata, zo werd het noordelijke Guanchenrijk van Fuerteventura genoemd.

Onze rondleiding gaat vanuit El Cotillo eerst weer terug naar La Oliva en vanuit dit dorpje verder zuidelijk naar Tefia waar een interessant openluchtmuseum te vinden is. Door naar het zuiden komen we in Betancuria de vroegere hoofdstad van Fuerteventura. Het plaatsje wat gelegen is in een vulkaankrater en Parque Natural de Betancuria heeft twee musea namelijk Museo Arqeologico met een collectie over de Guanchen en nog andere antieke voorwerpen, en Museo de Arte Sacro waar we een collectie gewijde kunst kunnen bewonderen. Als we de weg vervolgen komen we in Pajara wat een van de oudste nederzettingen van Fuerteventura is. Een klein weggetje brengt ons noordwestelijk naar het rustige vissersdorpje Ajuy. In het visseizoen van Mei tot en met Oktober serveren de eenvoudige visrestaurantjes bij het strand de visvangst van de dag. Er zijn hier verder grotten te bezichtigen en voor duikers is de onderwaterwereld hier een paradijs. Nu gaan we een flink stuk zuidelijker en komen we bij de plaats La Pared. Deze plaats is uitgegroeid tot een matig toeristenoord. In La Pared vinden we uitgestrekte duinenrijen die de grens met het schiereiland Jandia benadrukken. Het plaatsje ligt ook precies tussen twee stranden die uit verschillende kleuren zand bestaan. Het ene uit goedgeel zand en het andere uit zwart vulkaanzand.

We reizen verder zuidelijker om daar in Costa Calma uit te komen. Dit modern dorp bestaat pas sinds deze eeuw. Interessante architectuur en een zeewaterzuiverings-installatie is hier te vinden. Verder is Zoo Parque de los Camellos ook een bezoek waard, hier vinden we vele exotische vogelsoorten en zoogdieren. Verder reizen we naar Morro Jable in de uiterste zuidpunt van Fuerteventura. Dit oude en vroeger rustige vissersdorpje is inmiddels de grootste stad van het eiland. Vele hotels en andere op toeristen gerichte bedrijfjes komen we hier tegen. Een jachthaven en een gewone haven met veerdiensten naar Gran Canaria maken Morro Jable een echte toeristenstad. Als we de slechte weg verder nog vervolgen komen we zo gezegd aan het einde van het eiland in Cofete. Onderweg lijkt het dat Fuerteventura onbewoond is. Net voorbij het dorp ligt de zeer indrukwekkende villa van Gustav Winter, het landgoed met daarop Villa Winter heeft hij gekregen van Generaal franco. Over Villa Winter doen nog steeds vele geruchten de ronde.

Een aantal plaatsen slaan we over, als we weer de gehele weg terug gaan naar het noorden om het schiereiland Jandia te verlaten en verder te gaan met onze rondleiding. De weg die we vervolgen is FV-2 richting Puerto del Rosario, maar we slaan af richting Gran Tarajal. Deze plaats heeft weinig meegekregen van het toerisme. Het is wel een belangrijk handelsoord. Hier is een veilig strand om te zwemmen. Als we onze weg vervolgen via de FV-2 richting Puerto de Rosario dan kommen we al snel langs Malpais Chico en Malpais Grande, dit onherbergzame gebied is erg ontoegankelijk door het ontbreken van wegen. Wel zijn er een aantal wandelroutes die U door het kale gebied heen leiden.

En tot slot reizen we verder naar Caleta de Fustes. Als een van de grootste toeristenplaatsen van Fuerteventura is Caleta de Fustes een goed verblijf voor gezinnen met kinderen vanwege het veilige strand. In het centrum lig een groot winkelcentrum wat gebouwd is als een klein dorp, verder zijn er veel mogelijkheden wat watersport betreft.